تماس با دفتر مرکزی: 77135417 -021   ایمیل ما: info@elia-decor.com

انتخاب نور مناسب هر اتاق

 

انتخاب نور مناسب برای هر اتاق خانه
نورپردازی از اهمیت بالایی برخوردار است. نور روی هر چیزی از برنامه خواب گرفته تا قدرت مغزتان موثر است. بنابراین نورپردازی مناسب خانه یا محلی که احتمالا بخش عمده‌ای از عمرتان در آن می‌گذرد، نیازمند توجه ویژه‌ای است. در ادامه برای بررسی عوامل تاثیرگذار در نورپردازی مناسب اتاق‌های مختف خانه، با ما همراه شوید.
نور مناسب آرامش‌بخش است و به افزایش خلاقیت و کارایی کمک می‌کند. به همین جهت تمام انواع مختلف نور به کار گرفته می‌شوند تا به این اهداف دست پیدا کنیم. در این راه باید به تناسب نوع نورپردازی و کارایی اتاق موردنظر توجه داشت. نورپردازی‌های مختلفی داریم که از هر کدام برای منظور خاصی استفاده می‌شود. برای انتخاب درست نورپردازی در خانه لازم است کارایی هر اتاق در نظر گرفته شود.
گام اول: توجه به کارایی هر اتاق
به طور کلی انواع مختلف نور در یکی از این سه دسته جای می‌گیرند: نور عمومی یا محیطی، نور موضعی و نور تاکیدی.
• نورپردازی محیطی: برای روشنایی کلی فضای اتاق به کار می‌رود. این نور تمام اتاق را روشن کرده و از آن می‌توان به عنوان نور طبیعی اتاق یاد کرد. برای ایجاد این نور لوسترها، چراغ‌‌های آویز، چراغ‌های ریلی وسایر انواع دیواری با نور غیرمتمرکز مناسب هستند.
• نورپردازی موضعی: از این نورپردازی هنگامی استفاده می‌کنیم که تمرکز روی کاری خاص مد نظر باشد. بهترین مثال برای این نورها، چراغ‌های مطالعه است. نورپردازی موضعی نسبت به نورپردازی محیطی روشنایی بیشتری را در نقاط بخصوصی از اتاق ایجاد می‌کند. چراغ‌های مطالعه و هالوژن‌های نصب شده در کابینت‌های آشپزخانه از انواع رایج‌ و شناخته‌شده این نوع نور هستند. بسته به نوع اتاق، شکل میز یا کابینت، ممکن است از چراغ‌های آویز و چراغ‌های مهتابی استفاده می‌شود.
• نورپردازی تاکیدی: این نوع نورپردازی را می‌توان برای ایجاد توجه بیشتر به یک اثر هنری و یا بخش‌هایی از دیوارها یا قفسه‌ها استفاده کرد. این نورپردازی عموما به منظور نمایش بیشتر شی، سایه‌هایی را در اطراف آن ایجاد می‌کند. برای ایجاد آن می‌توان از لامپ‌های هالوژن متمرکز برای نصب در نزدیکی اثر هنری یا هر بخش دیگری که مد نظرمان است، استفاده کرد.

به منظور انتخاب تکنیک‌های مناسب برای روشنایی اتاق‌های خانه، ابتدا به کاربرد هر اتاق و اشیائی که می‌خواهید به آنها جلوه بیشتری بدهید توجه داشته باشید و سپس مراحل نورپردازی را آغازکنید. توصیه می‌شود ابتدا با نورپردازی محیطی شروع کرده و سپس به پیاده‌‌سازی نور‌های موضعی و تاکیدی بپردازید.


در مرحله بعد بدون درنظر گرفتن اثاثیه و لوازم خانه، به این فکر کنید که در کدام قسمت اتاق نور متفاوتی می‌خواهید. اگر مطمئن نیستید که در هر اتاق یا بخش خانه باید از کجا شروع کنید، پیشنهادات زیر را برای هر اتاق مد نظر قرار دهید:

• اتاق نشیمن: علاوه بر نور محیطی، استفاده از نور تاکیدی و متمرکز کردن آن در گوشه اتاق روی اشیایی همانند یک اثر هنری، تابلو، مجسمه یا یک صندلی توصیه می‌شود.
• آشپزخانه: در فضای کلی آشپزخانه از نور محیطی استفاده کنید. به نور موضعی برای روشن کردن پیشخوان آشپزخانه -جایی که کار می‌کنید- توجه داشته باشید. در صورت امکان می‌توانید از نور موضعی در بالای سینک هم بهره ببرید.
• اتاق خواب: استفاده از نور موضعی در قالب آباژورها در کنار تخت‌ و یا روی میز کنار تخت (پاتختی) مرسوم است. بهتر است هیچ نور مستقیمی را در اطراف تخت خواب در نظر نگیرید و نور محیطی را در گوشه‌ای از اتاق و در محل تعویض لباس داشته باشید.
• حمام: نور حمام می‌تواند فریبنده باشد. برای آینه نور موضعی مناسب است اما نور موضعی از بالای سر، ممکن است باعث ایجاد سایه شود. برای آینه تابش نور از دو طرف را در نظر بگیرید و برای روشنایی تمام فضای حمام از نور محیطی در سقف استفاده کنید.
گام دوم: انتخاب لامپ مناسب
لامپی که استفاده می‌کنید، مشخص کننده منبع و نوع نور است. لامپ‌های مختلف تابش‌های متفاوتی از نور را ایجاد می‌کنند. لامپ‌ها را می‌توان به چهار گروه اصلی دسته بندی کرد که در ادامه توضیح می‌دهیم:
• لامپ‌های رشته‌ای: در طول دهه‌ها منبع نور اکثر مردم لامپ‌های رشته‌ای بود اما به مرور زمان لامپ‌های کم مصرف‌تر جایگزین آنها شدند. این لامپ‌ها نوری گرم و درخشان از خود ساطع می‌کنند؛ اما عمدتا مصرف برق بالاتر و عمر کمتری در قیاس با سایر گزینه‌های این لیست دارند.
• لامپ‌های فلوئورسنت (مهتابی): مصرف انرژی این لامپ‌ها تا حدودی کمتر از لامپ‌های رشته‌ای است و طول عمر بیشتری دارند. به طور کلی نور خنک تری را منتشر می‌کنند اما طیف وسیعی از سطوح روشنایی و درجه حرارت را شامل می‌شوند. باید به این نکته توجه داشت که طبق گفته National Geographic در لامپ‌های فلوئورسنت مقدار کمی جیوه وجود دارد و لازم است در جابه‌جایی و دور انداختن آنها احتیاط شود.
• لامپ‌های LED: این لامپ‌ها در قیاس با لامپ‌های رشته‌ای و فلوئورسنت، به مراتب مصرف برق کمتری دارند و طول عمر آنها سه برابر بیشتر است. این لامپ‌ها نور ناملایم و مستقیمی تولید کرده و به همین جهت نقش پر رنگی در نورپردازی تاکیدی ایفا می‌کنند. اغلب آنها از لحاظ ظاهری به لامپ‌های رشته‌ای شباهت دارند اما بازدهی آنها بالاست. لامپ‌های LED گرمای زیادی تولید نمی‌کنند و از همین رو در صورت تماس با دست، پوست را نمی‌سوزانند و طول عمرشان بسیار بالاست. دلایل این چنینی باعث قیمت نسبتا بالای این دسته از لامپ‌ها شده است.
• هالوژن‌ها: لامپ‌های هالوژن نوری روشن، سفید و شبیه به نور روز دارند؛ همین ویژگی، از آنها گزینه‌ای بسیار مطلوب برای نورپردازی موضعی ساخته است. مصرف انرژی هالوژن‌ها ۱۰ تا ۲۰ درصد کمتر از لامپ‌های رشته‌ای است.

کلوین؛ به معنی رنگ ظاهری نور
به جز میزان روشنایی، درجه رنگ نور هم مهم است. در گذشته لامپ‌های فلوئورسنت فشرده نوری سرد و آبی داشتند اما با گذشت زمان و انجام اصلاحات، اکنون می‌توان آنها را در طیف نورهای گرمتر و زردتر نیز مشاهده کرد. بر روی بسته‌بندی لامپ باید درجه رنگ نور از گرم به سرد -که با یکای کلوین اندازه‌گیری می‌شود- دیده شود. هر چقدر که کلوین بیشتر باشد درجه رنگ نور سردتر است. اکنون مناسب‌ترین درجه برای هر اتاق را برای شما شرح می دهیم :
• سفید نرم/سفید گرم (۲۷۰۰ کلوین): برای اتاق خواب‌ها و اتاق‌های نشیمن بهترین انتخاب است. فضای گرم سنتی همراه با احساس آرامش را ارائه می‌دهد.
• سفید روشن/سفید سرد (۴۱۰۰کلوین): انتخاب مناسبی برای آشپزخانه‌ها، حمام‌ها و گاراژهاست. برای این قسمت‌های خانه محیطی روشنتر و احساس سرزندگی فراهم می‌کند.
• روشنی روز (۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰کلوین): بهترین انتخاب برای حمام‌ها، آشپزخانه‌ها و زیرزمین‌هاست. برای مطالعه، پروژه‌های پیچیده ویا انجام آرایش مناسب است و تقابل بزرگی در بین رنگ‌ها ایجاد می‌کند.
گام سوم: انتخاب لوازم نورپردازی
پس از آشنایی با کارایی نورپردازی، مقدار روشنایی مورد نیاز و درجه رنگ مناسب؛ در این مرحله باید به لوازم نورپردازی برای تکمیل عوامل مذکور توجه داشت. برخی لوازم اصلی نورپردازی عبارتند از:
• لامپ‌های سقفی: این لامپ‌ها برای فراهم آوردن نور محیطی مناسب هستند. لامپ‌های سقفی به راهروهای ورودی، اتاق خواب‌ها، اتاق‌های کار و راه پله‌ها جلوه بی‌نظیری می‌بخشند. در راهروها فاصله ۲.۵ تا ۳ متری بین چراغ‌ها برای تامین روشنایی کافیست.

لوسترها: بهترین انتخاب برای تامین نور محیطی اتاق‌های غذاخوری یا اتاق‌های خواب استفاده از لوسترهاست.

چراغ‌های دیواری: شکل رایج این لوازم، لامپ‌های دیواری هستند که در تمام قسمت‌های خانه کاربرد دارند. از این لوازم برای ایجاد هر سه نوع نورپردازی محیطی، تاکیدی و موضعی استفاده می‌شود. با توجه به محل قرارگیری و نوع لامپ‌ها می‌توان از آنها بهره برد.

چراغ‌های آویز: چراغ‌های آویز به منظور ایجاد نور محیطی یا موضعی استفاده می‌شوند. این چراغ‌ها از سقف آویزان شده و -در صورت استفاده از حباب مات- می‌توان از برخورد نور مستقیم آنها با چشم پیشگیری کرد. بهترین محل قرارگیری آنها در بالای میز غذاخوری، پیشخوان آشپزخانه و بخش‌هایی‌ست که نیاز به تمرکز بر روی کاری خاص احساس می‌شود.

لامپ‌های سقفی تو کار: این لامپ‌ها هم مانند لامپ‌های دیواری هر سه نوع نور محیطی تاکیدی و موضوعی را تامین می‌کنند و در تمام قسمت‌های خانه با توجه بر میزان روشنایی چراغ و محل قرارگیری آن استفاده می‌شوند.

چراغ‌های ریلی: چراغ‌های ریلی نیز تقریبا در همه جا کاربرد دارند. مزیت آنها این است که می‌توان هر کدام از لامپ‌ها را به صورت جداگانه حرکت داد و نور آن را به نقطه دلخواه متمرکز کرد. از این ویژگی برای نمایش آثار هنری و یا فقط روشن کردن تمام اتاق استفاده می‌شود.

لامپ‌های رومیزی: لامپ‌های رومیزی و آباژورها برای نور تاکیدی در اتاق نشیمن و یا نور موضعی در اتاق خواب کارایی دارند.

در اینجا لیستی مربوط به انتخاب درست اندازه لوازم و اثاثیه آورده شده که می تواند کاربردی باشد :

• آباژورهای رومیزی: بهتر است ارتفاع آباژور بیشتر از ۱.۵ برابر میزی که روی آن قرار گرفته، نباشد و قطر حباب آباژور نیز بزرگتر از میز نباشد.

• لوسترها و چراغ‌های آویز: پهنا و قطر میز خود را اندازه بگیرید و ۱۲ را از آن کم کنید. عدد به دست آمده بیشترین پهنا یا قطر چراغ آویز را تعیین می‌کند. لوازمی با طراحی شلوغ و پیچیده بزرگتر به نظر می‌رسند بنابراین بخاطر داشته باشید در صورت انتخاب این گونه لوازم، عدد به دست آمده برای بیشترین پهنا را مقداری در نظر بگیرید. با این فرض که ارتفاع سقف حدود دو و نیم متر باشد، برای نصب چراغ یا لوستر در بالای میز، لازم است فاصله سطح میز تا انتهای چراغ، حداقل ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر باشد. در خانه‌هایی با سقف بلندتر، به ازای هر ۳۰ سانتیمتر ارتفاع، می‌توان چراغ یا لوستر را ۵ تا ۱۰ سانتیمتر به میز نزدیک کرد.

• لامپ‌های دیواری: هر چقدر به جسمی که نور بر آن می‌تابد، نزدیکتر باشیم، به همان نسبت لامپ‌های دیواری باید کوچکتر باشند. برای مثال حباب لامپ مناسب برای آینه حمام که در فاصله‌ای نزدیک به آن می‌ایستیم، قطری حدود۲۵ سانتیمتر دارد. لامپ‌های دیواری در حمام‌ها معمولا حدود یک متر از هم فاصله دارند و ارتفاع آنها از خط مرکزی سینک دستشویی حدود نیم متر است. درصورت حباب‌دار بودن لامپ‌های دیواری، باید لبه پایینی حباب کمی پایینتر از خط چشم -در ارتفاعی بین ۱٫۵ تا ۱٫۷۵ متری زمین- قرار بگیرد.

خواندن 1511 دفعه